Մելիքյան՝ Հունգարիայի դեմ խաղից առաջ. «Մենք պատրաստ ենք ցանկացած արդյունքի, главное՝ պայքարել»

Հայաստանի ազգային հավաքականի գլխավոր մարզիչ Եղիշե Մելիքյանը մամուլի ասուլիս է տվել Հունգարիայի դեմ աշխարհի առաջնության՝ 2026-ի որակավորման խաղից առաջ։ Հանդիպումը տեղի կունենա նոյեմբերի 13-ին։ Առաջին խաղում, որը կայացավ Բուդապեշտում, հունգարացիները հաղթեցին 2։0 հաշվով։

Եղիշե Մելիքյանի մամուլի ասուլիսը՝ Հունգարիայի դեմ խաղից առաջ

— Թիմում կան կորուստներ և նորեկներ։ Ինչպե՞ս է հավաքականը պատրաստվել Հունգարիայի դեմ խաղին։

— Թիմը հոգեբանորեն պատրաստ է խաղին։ Այո, ունենք որոշ կարևոր կորուստներ, բայց միաժամանակ դա հնարավորություն է նոր ֆուտբոլիստներին տեսնելու գործի մեջ։ Սա լավ շանս է փորձելու նոր կազմ։ Նախորդ խաղերի համեմատ չորս-հինգ ֆուտբոլիստ չեն մասնակցի։ Ինձ համար սա լավ փորձություն է և վերլուծության հնարավորություն։ Այս խաղերը կօգնեն հասկանալու, թե որքանով է ճիշտ մեր ընտրված ճանապարհը։ Մի կողմից՝ ուրախ եմ, որ նման հնարավորություն ունենք։ Կհաղթենք թե ոչ՝ չգիտեմ, բայց պատրաստ ենք և՛ հաղթանակին, և՛ ոչ-ոքիի, և՛ պարտությանը։ Ամենակարևորը՝ պատրաստ ենք պայքարելու։

— Ինչպիսի՞ն է թիմի հոգեբանական վիճակը հոկտեմբերյան խաղերից հետո։

— Այդ ուղղությամբ մեծ աշխատանք ենք կատարել։ Ինձ համար շատ կարևոր է, որ թիմում լինի առողջ մթնոլորտ, դրական տրամադրություն և լավ աուրա։ Կարճ ժամանակում արդեն շատ հարցեր լուծել ենք։ Թիմում մթնոլորտի վերաբերյալ ասեկոսեները վերացրել ենք։ 90 տոկոսով վստահ եմ, որ այդ հարցերը կարգավորել ենք և շարունակում ենք աշխատանքը։ Հոկտեմբերյան պարտությունները մեզ վրա բացասական չեն ազդել, հակառակը՝ հնարավորություն տվեցին վերլուծելու։

— Հայաստանը դեռ ունի մաթեմատիկական շանսեր խմբից դուրս գալու։ Որքա՞ն իրատեսական եք դա համարում և պատրաստվո՞ւմ եք ռիսկի գնալ։

— Այո, շանսեր կան, բայց կարծում եմ՝ քիչ են։ Քանի դեռ դրանք կան, պետք է պայքարենք։ Բայց իմ նպատակն այս աշնանը արդյունքի հասնելը չէր։ Իհարկե, դա կցանկանայի։ Բայց ես հավաքականում եկել եմ ստեղծելու մարտունակ թիմ։ Դրան ենք նվիրված, և գոհ եմ առաջընթացից։ Միևնույն ժամանակ մենք շատ ենք ցանկանում հաղթել։ Քանի դեռ շանսեր կան, պայքարելու ենք ամբողջ ուժով։

— Հարձակման գծում խնդիրներ կան, հատկապես ձախ վինգերի դիրքում։ Միաժամանակ ունենք երկու ուժեղ ձախ պաշտպան։ Հնարավոր համարու՞մ եք, որ Նաիր Տիկնիզյանը խաղա առաջատար գծում, իսկ Էդգար Գրիգորյանը՝ պաշտպանությունում։

— Բարեկամական խաղերում տարբեր տարբերակներ ենք փորձելու։ Այն, ինչ պաշտոնական խաղերում չենք կարող անել, այնտեղ կփորձենք։ Իմ նպատակն է բարեկամական հանդիպումներում բարձրացնել մրցակցությունը և տեսնել բոլոր արժանի ֆուտբոլիստներին։ Շատ կարևոր է, որ հավաքականում առողջ մրցակցություն լինի։ Ոչ մի ֆուտբոլիստ չպետք է մտածի, թե անփոխարինելի է՝ յուրաքանչյուրը պետք է պայքարի իր տեղը պահելու համար։

— Գիտենք, որ դուք սիրում եք օգտագործել բարձրահասակ հարձակվողների, ովքեր կարողանում են պայքարել օդային միաձուլումներում։ Այս անգամ հրավիրվել է Արաիկ Եղոյանը։ Կարծու՞մ եք, նա կկարողանա կատարել այդ դերը։ Եվ արդյո՞ք դիտարկում եք նաև «Սանդերլենդի» Ֆինն Գերագուսյանի տարբերակը, որը նույնպես բարձրահասակ կենտրոնական հարձակվող է։

— Այո, իհարկե, հավատում եմ և՛ Եղոյանին, և՛ մյուս երիտասարդ ֆուտբոլիստներին։ Բայց դա պետք է ստուգենք բարեկամական խաղերում՝ գարնանը և ամռանը։ Դրանից հետո ավելի հստակ պատկերացում կունենամ։ Ի դեպ, վաղը կազմը կլինի այնպիսին, որ ավելի քան կեսը Հայաստանի առաջնությունից կլինի։ Չեմ հիշում, թե վերջին անգամ երբ է այդպես եղել։ Վաղը տեղացի ֆուտբոլիստները կլինեն ավելի շատ, քան լեգեոներները։ Դա լավ է՝ նրանք պետք է զգան, որ իրենց վրա նույնպես հույս կա և ձգտեն ավելի լավ խաղալ։ Գիտեմ, որ սա ռիսկ է, բայց չեմ վախենում, քանի որ հստակ գիտեմ՝ ինչ եմ անում և ինչի համար։

— Սեպտեմբերին դուք հրավիրել էիք Նորբերտո Բրիասկո Բալեկյանին, բայց նա չկարողացավ ժամանել։ Ապագայում պլանավո՞ւմ եք նրան հրավիրել։

— Դեռ չեմ կարող ասել։ Առաջիկա խաղերի համար չեմ դիտարկել նրա թեկնածությունը, իսկ հետո՝ կտեսնենք։ Ես հետևում եմ Հայաստանի առաջնության գրեթե բոլոր խաղերին։ Եթե լեգեոներ եմ հրավիրում, պետք է համոզված լինեմ, որ նա մեկնարկային կազմի ֆուտբոլիստ է։ Հակառակ դեպքում՝ նախընտրում եմ, որ հայտացուցակում լինեն տեղացիներ։

— Արդյո՞ք արդեն որոշել եք, թե ովքեր կփոխարինեն չորս բացակայողներին։

— Այո, կազմն արդեն որոշված է։ Բայց բացակայողները չորսը չեն, հինգն են՝ Արթուր Միրանյանը ևս չի խաղա վնասվածքի պատճառով։ Նա մեզ համար կարևոր ֆուտբոլիստ է։ Ընդհանուր առմամբ, ես հավատում եմ մեր կազմին։

— Արդյո՞ք Արտյոմ Բանդիկյանը խաղաժամանակ կստանա նման բարդ խաղում։

— Նա ընդամենը 20 տարեկան է, բայց վստահ եմ, որ ապագայում մեզ շատ է օգնելու։ Այս անգամ հրավիրել եմ, որպեսզի նրան մոտիկից տեսնեմ։ Եթե առաջիկա խաղերում անհրաժեշտություն լինի, առանց վախի կմտցնեմ դաշտ։ Ամեն ինչ կախված կլինի խաղի ընթացքից, բայց կարող եմ ասել՝ նրա մակարդակը համապատասխանում է հավաքականի մակարդակին։

— Սերգիս Ադամյանը հիմա լավ մարզավիճակում է և հանդես է գալիս Գերմանիայի Ռեգիոնալ լիգայում՝ նույն մակարդակի վրա, ինչ Գրանտ-Լեոն Ռանոսը։ Դիտարկո՞ւմ եք նրա վերադարձը հավաքական։

— Այդ հարցի բոլոր մանրամասները չեմ կարող բացահայտել։ Դա հավաքականի ներքին գործ է, ներողություն։

— Նարեկ Գրիգորյանը առաջին անգամ է խաղալու ձեր ղեկավարությամբ։ Նա այն ֆուտբոլիստներից է, ով Հայաստանի առաջնությունից տեղափոխվել է արտասահման և այնտեղ ամրապնդվել։ Ի՞նչ տպավորություն է թողել։

— Ես նրան լավ գիտեմ և շատ եմ հույս դնում նրա վրա։ Նա և՛ լավ ֆուտբոլիստ է, և՛ լավ մարդ։ Ժամանակը ցույց կտա, թե ինչ տեղ կզբաղեցնի հավաքականում։

— Հիմա, երբ երկրորդ տեղ դուրս գալու շանսերը փոքր են, ճնշումն իջե՞լ է։

— Կասեմ, որ սկզբից էլ մեր նպատակը առաջին կամ երկրորդ տեղը զբաղեցնելը չէր։ Մեր հիմնական նպատակը թիմի ներսում հարցերը կարգավորելն է, միասնական կոլեկտիվ ձևավորելը և ճիշտ ճանապարհով գնալը։ Առաջիկա խաղերը պարզապես լավ հնարավորություն են տարբեր ուղղություններով աշխատելու համար։ Եթե հաղթենք՝ շատ կուրախանամ, բայց ցանկացած դեպքում մեր խնդիրները կլուծենք։

— Առաջին խաղից հետո Հունգարիայի դեմ դուք ասել էիք, որ եթե ունենայիք մաքուր հարձակվող, գուցե խաղը ոչ-ոքի ավարտվեր կամ կհաղթեիք։ Հաջողվե՞ց այս ընթացքում ինչ-որ բան փոխել։

— Այդպիսի ռեսուրս չունեմ, որ մեկ ամսում փոփոխություն անեմ։ Շատ եմ փնտրել այդ տիպի հարձակվող, բայց դեռ չեմ գտել։ Այնուամենայնիվ, ունեմ ֆուտբոլիստներ, որոնցով կարող եմ պայքարել Հունգարիայի դեմ և նույնիսկ հաղթել։

— Հունգարիայի՝ Պորտուգալիայի հետ ոչ-ոքին ձեզ զարմացրե՞ց։

— Ոչ։ Հունգարիան շատ ուժեղ թիմ է և կարող է հավասար պայքար մղել Պորտուգալիայի դեմ։