Մելիքյանը Լատվիայի նկատմամբ հաղթանակից հետո. «Դժվար է ուրախանալ. առջևում ևս երեք խաղ ունենք, իսկ Բուենոյին կորցրել ենք»

Հայաստանի հավաքականը ՈւԵՖԱ-ի Ազգերի լիգայի 2026/27 մրցաշրջանը սկսեց Լատվիայի նկատմամբ տնային հաղթանակով՝ 2:0։ Սեպտեմբերի 25-ի խաղից հետո գլխավոր մարզիչ Եղիշե Մելիքյանը խոսեց Արտյոմ Բանդիկյանի մարտավարական դերի և հաջող փոխարինումների մասին, սակայն խոստովանեց, որ չի կարող լիովին ուրախանալ արդյունքով։ Պաշտպան Խուլիո Բուենոն վնասվածք է ստացել, իսկ կադրային կորուստներ ունեցող թիմին դեռ երեք հանդիպում է սպասվում։

Եղիշե Մելիքյանի մամուլի ասուլիսը Հայաստան — Լատվիա (2:0) խաղից հետո

— Բացատրեք Արտյոմ Բանդիկյանի անսովոր դերը. գրոհելիս նա տեղափոխվում էր կիսապաշտպանության կենտրոն, իսկ պաշտպանվելիս զբաղեցնում էր աջ եզրային պաշտպանի դիրքը։

— Այո, ամեն ինչ ճիշտ եք նկատել։ Բայց չեմ ուզում մանրամասն բացահայտել մարտավարությունը, քանի որ առջևում դեռ խաղեր կան։ Վերջին շրջանում շատ մարտավարական և տեսական աշխատանք ենք կատարել՝ այս ամենը նախապատրաստելու համար։ Հեշտ չէր, և շնորհակալ եմ ֆուտբոլիստներին կատարած աշխատանքի համար։ Այս խաղում մեզ հաջողվեց գտնել հաղթանակի բանալին, բայց արդեն պետք է մտածել հաջորդ հանդիպման մասին։ Հիմա մտածում եմ միայն Չեռնոգորիայի դեմ խաղի մասին։

Ես շատ գոհ եմ Բանդիկյանից։ Նա ծնկի խնդիր ունի. մեկ այլ ֆուտբոլիստ նման իրավիճակում արդեն վիրահատության կգնար։

— Չնայած հաղթանակին՝ ինչի՞ց դժգոհ մնացիք, և ինչի՞ վրա պետք է աշխատել Չեռնոգորիայի դեմ խաղից առաջ։

— Այլևս չեմ ուզում խոսել խնդիրների մասին, որովհետև որոշ երկրպագուներ և լրագրողներ նման խոսակցությունները սխալ են ընկալում։ Ես զգում եմ ճնշումը, բայց չեմ ուզում, որ այն ազդի ֆուտբոլիստների վրա։ Խնդիրները շատ են, սակայն դրանց մասին չեմ խոսի։

Ինձ շատ է անհանգստացնում Խուլիո Բուենոյի կորուստը։ Նա չի խաղա առաջիկա հանդիպումներում։ Այսօր մենք կորցրինք շատ կարևոր ֆուտբոլիստի, և ոչ միայն մենք, այլև «Արարատ-Արմենիան»։ Նա անչափ կարևոր է թիմի համար։ Բուենոն հավաքական էր եկել ակումբում մեծ ծանրաբեռնվածությունից հետո, այս մրցաշրջանում բոլորից շատ րոպեներ էր անցկացրել խաղադաշտում և այլևս չդիմացավ։

Ես ակումբի մարզիչներին խնդրել էի հավաքականի խաղերից առաջ նրան ավելի շատ հանգիստ տալ։ Բայց նրանց էլ եմ հասկանում. նրանք մտածում են իրենց թիմի հաղթանակների մասին, և դա բնական է։ Գիտեի, որ Բուենոն ռիսկային վիճակում է, և հիմա շատ վշտացած եմ նրա վնասվածքի պատճառով։

— Բացի հաղթանակից, ուրիշ ի՞նչ կարևոր բան կնշեք այս խաղում։

— Ամենակարևորն այն է, որ մենք ապացուցեցինք՝ մեզ կարելի է հավատալ։ Խաղից առաջ ես հաղթանակ էի խոստացել, իսկ այստեղ ինչ-որ մեկը կասկածի տակ դրեց իմ խոսքերը և դրանց մեջ թաքնված իմաստ էր փնտրում։

— Ինչպե՞ս կգնահատեք Արթուր Ղարիբյանի նորամուտը հավաքականում։

— Դուք ինքներդ տեսաք նրա խաղը և դիտեցիք նրա հարցազրույցը։ Երբ Մոսկվայում հանդիպեցի նրան, և մենք սկսեցինք խոսել Հայաստանի հավաքականի ու դրա նշանակության մասին, նա ասաց, որ ազգային թիմի մասին լսելիս մարմնով սարսուռ է անցնում։ Հենց այդպիսի ֆուտբոլիստ է մեզ պետք։ Իսկական հայ։

— Մոտավորապես որքա՞ն ժամանակ բաց կթողնի Բուենոն։ Նախատեսո՞ւմ եք Սպերցյանին օգտագործել այլ դերում, իսկ Կառլեն Հովհաննիսյանին՝ Իվուի կողքին։

— Ընդմիջմանը Բուենոն համոզում էր ինձ իրեն չփոխարինել։ Բայց երբ հասկացանք խնդրի լրջությունը, չէինք կարող այդպես վարվել։ Մենք չենք ուզում վտանգել նրա առողջությունը, թեև նա պատրաստ է խաղալ ցավով։ Վնասվածքը լուրջ է։ Կարծում եմ՝ առաջիկա հանդիպումներում նա հաստատ չի խաղա, բայց կտեսնենք, թե ինչպես կզարգանան իրադարձությունները։

Այս և նախորդ վնասվածքների պատճառով մեր հնարավորությունները շատ սահմանափակ են։ Այդ պատճառով խաղադաշտ կարող են դուրս գալ բոլոր հասանելի ֆուտբոլիստները, այդ թվում՝ Կառլեն Հովհաննիսյանը՝ Իվուի կողքին։ Հնարավոր են նաև այլ տարբերակներ։ Օրինակ՝ Կարեն Նալբանդյանը Լատվիայի դեմ խաղի հայտացուցակում չէր, բայց ես հաստատ գիտեմ, որ նա կխաղա հաջորդ հանդիպումներում։ Մնացած երեք խաղերում մտադիր եմ օգտագործել մեր տրամադրության տակ գտնվող բոլոր ֆուտբոլիստներին։

— Դուք փոխարինումներով հաջողությամբ ազդեցիք խաղի վրա. Ժիրայր Շաղոյանն ու Արթուր Ղարիբյանը խաղադաշտ դուրս եկան և ստեղծեցին երկրորդ գոլը։ Ինչպե՞ս կգնահատեք Շաղոյանի խաղը։

— Շատ գոհ եմ։ Մենք բոլորս գիտենք նրա ուժեղ կողմերը, բայց գիտենք նաև, որ երբեմն խուսափում է մենապայքարներից։ Այս խաղում նա ակտիվորեն մտնում էր պայքարի մեջ և հաղթում։ Ես տեսա, թե որքան նվիրված էր նա խաղին։ Չկար մի ֆուտբոլիստ, որը չցուցադրեր իր առավելագույնը։ Հիմա մեզ համար կարևոր է պահպանել այդ տրամադրվածությունն ու թիմում տիրող լավ մթնոլորտը։

— Թվում է՝ չեք կարող լիովին ուրախանալ հաղթանակով։ Ինչ-որ բա՞ն է ձեզ անհանգստացնում։

— Այո։ Ինձ անհանգստացնում են առաջիկա հանդիպումները, որովհետև գիտեմ, թե հիմա ինչ խնդիրներ ունի թիմը։ Խոսքը կադրային կորուստների մասին է և այն մասին, որ ստիպված եմ լինելու առավելագույնը ստանալ մեր տրամադրության տակ գտնվող ֆուտբոլիստներից։ Եթե առջևում միայն մեկ խաղ մնար, կարող էի հանգիստ օգտագործել նրանց հնարավորությունների սահմանագծին։ Բայց մեզ դեռ երեք հանդիպում է սպասվում, և պետք է մտածել ապագայի մասին։ Այդ պատճառով հիմա դժվար է լիովին արտահայտել հաղթանակի ուրախությունս։

— Ո՞րն էր Էդուարդ Սպերցյանի դերը։ Թվում էր՝ նա ազատություն ուներ հարձակման գծում։ Դա ձե՞ր հանձնարարությունն էր։

— Այո։ Սպերցյանը շատ կարգապահ ֆուտբոլիստ է և հստակ կատարում էր մարզչական շտաբի պահանջները։ Հարձակման ժամանակ նա հայտնվում էր տարբեր գոտիներում, բայց ավելի հաճախ գործում էր Տիկնիզյանի կողքին։ Նրանք լավ էին համագործակցում ձախ եզրում, իսկ ամբողջ աջ եզրը վստահել էինք Արթուր Սերոբյանին։