Բոլոր տարիքի լավագույն հայ ֆուտբոլիստները՝ Ֆին Գերագուսյանից մինչև Հենրիխ Մխիթարյան
- Հեղինակ: Vahe Hakobyan
- Sportaran
Հայկական ֆուտբոլը սերնդափոխության փուլում է։ Որոշ ֆուտբոլիստներ արդեն դարձել են ազգային հավաքականի առաջատարներ և հանդես են գալիս Եվրոպայի ուժեղագույն առաջնություններում, իսկ մյուսները նոր են սկսում իրենց ճանապարհը և համարվում են իրենց տարիքային խմբերի գլխավոր տաղանդները։
Sportaran-ը կազմել է յուրաքանչյուր ծննդյան տարվա լավագույն գործող հայ ֆուտբոլիստների խորհրդանշական վարկանիշը՝ 17-ամյա տաղանդներից մինչև վետերաններ։ Ընտրության ժամանակ հաշվի են առնվել ակումբի մակարդակը, խաղային որակները, ներուժը, ազգային հավաքականներում ելույթները և ընթացիկ մարզավիճակը։
Վարկանիշում ֆուտբոլիստները ընդգրկվել են ըստ ծննդյան տարվա, այսինքն՝ եթե 2009 թվականին ծնված ֆուտբոլիստը դեռ չի դարձել 17 տարեկան, բայց այդ տարի կդառնա, նա միևնույն է համարվում է 17-ամյա ֆուտբոլիստ։
Յուրաքանչյուր տարիքի լավագույն հայ ֆուտբոլիստները
Միայն գործող ֆուտբոլիստներ
17 տարեկան (ծնված՝ 2009 թ.) — Կիրիլ Եդիգարյան («ԲԿՄԱ»)
Կենտրոնական կիսապաշտպանը համարվում է իր սերնդի ամենահեռանկարային խաղացողներից մեկը Հայաստանում։ Նա արդեն ստանում է մեծահասակների մակարդակում խաղաժամանակ և աչքի է ընկնում ֆուտբոլային ինտելեկտով։
Իհարկե, այս տարիքում դեռ դժվար է որևէ մեկին առանձնացնել, սակայն մենք տեսել ենք Եդիգարյանի խաղը Հայաստանի U19 հավաքականի կազմում, իսկ U17 հավաքականում նա ակնհայտ առաջատար էր։
Անդրանիկ Երվանդյանը և Արսեն Առաքելյանը դեռ խաղացել են միայն U17 հավաքականում, սակայն աչքի են ընկել բարձր արդյունավետությամբ, բայց մենք ընտրեցինք հենց Եդիգարյանին՝ հաշվի առնելով նրա վստահ խաղը U19-ում։
Թեկնածուներ՝ Վաչիկ Թումանյան («ԲԿՄԱ» Մոսկվա), Անդրանիկ Երվանդյան («Փյունիկ»), Արսեն Առաքելյան («Ուրարտու»)։
18 տարեկան (ծնված՝ 2008 թ.) — Դանիել Համբարձումյան («Կրասնոդար»)
«Կրասնոդարի» ակադեմիայի սանը համարվում է իր տարիքային խմբի ամենավառ հայ ֆուտբոլիստներից մեկը։
Արագ ձախ եզրային հարձակվողը ունի լավ դրիբլինգ և բարձր ներուժ։ Այս մրցաշրջանում Համբարձումյանը Ռուսաստանի երիտասարդական լիգայում գրանցել է 11+11 արդյունք և արդեն իր նորամուտն է նշել «Կրասնոդարի» հիմնական թիմում՝ Ռուսաստանի գավաթի խաղարկությունում։
Արագաշարժ վինգերը նաև Հայաստանի U19 հավաքականի առաջատարներից էր Թուրքիայում անցկացված մրցաշարում։ Նրա ընտրությունը գրեթե ակնհայտ էր։
Դավիթ Բատոյանը նույնպես լավ էր հանդես գալիս U19 հավաքականում, սակայն ակումբային մակարդակում դեռ այնքան արդյունավետ չէ։ Կարելի էր նաև այստեղ ընդգրկել «Նոայի» ֆուտբոլիստներ Ալբերտ Կարեգինյանին և Մայքլ Ասիրյանին, որոնք արդեն ակտիվորեն խաղում են Հայաստանի Պրեմիեր լիգայում, սակայն այս պահին ընտրում ենք Էդուարդ Սպերցյանի հնարավոր ժառանգորդին՝ Դանիել Համբարձումյանին։
Ընդհանուր առմամբ, այս տարիքում ֆուտբոլիստների սերունդը բավական ուժեղ է, և ընտրությունը հեշտ չէր։
Թեկնածուներ՝ Ալբերտ Կարեգինյան («Նոա»), Մայքլ Ասիրյան («Նոա» / «ԲԿՄԱ»), Դավիթ Բատոյան («Ռոստով»), Դավիթ Դավթյան («Նոա» / «ԲԿՄԱ»)։
19 տարեկան (ծնված՝ 2007 թ.) — Ֆին Գերագուսյան («Սանդերլենդ»)
Թերևս այս սերնդի գլխավոր տաղանդը։ Անգլիական ֆուտբոլում դաստիարակված խաղացողը արդեն գտնվում է «Սանդերլենդի» համակարգում և համարվում է հայկական ծագում ունեցող ամենահեռանկարային երիտասարդ ֆուտբոլիստներից մեկը։
Ֆինը արդեն կնքել է իր առաջին պրոֆեսիոնալ պայմանագիրը ակումբի հետ և 19-ամյա ֆուտբոլիստներից միակն է, ով նորամուտ է նշել Հայաստանի մեծահասակների ազգային հավաքականում։
Այստեղ կարելի է նշել նաև Դավիթ Հարությունյանին, ով արդեն բավական երկար ժամանակ խաղում է Հայաստանի Պրեմիեր լիգայում, ինչպես նաև Զավեն Խուդավերդյանին, որը այս մրցաշրջանում երկու անգամ աչքի է ընկել «Նոայի» կազմում։
Սակայն հարձակվողի համար հազվագյուտ որակները և Ֆին Գերագուսյանի տաղանդը այստեղ նրան դարձնում են անվիճելի առաջատար։
Թեկնածուներ՝ Զավեն Խուդավերդյան («Նոա»), Դավիթ Հարությունյան («Ուրարտու» / «ԲԿՄԱ»), Էրիկ Դավիդյան («Կրասավա ԷՆԻ»)։
20 տարեկան (ծնված՝ 2006 թ.) — Նարեկ Հովհաննիսյան («ԲԿՄԱ»)
Հայաստանի առաջնության մեկնարկային հատվածի լավագույն երիտասարդ ռմբարկուն։
Նա վաղուց դարձել է «ԲԿՄԱ»-ի առաջատարներից մեկը և պարբերաբար հրավիրվում է երիտասարդական հավաքական։ Նարեկը նաև հասցրել է նորամուտը նշել Հայաստանի ազգային հավաքականում և այժմ դիտարկվում է որպես ազգային թիմի ձախ եզրային հարձակվողի դիրքի թեկնածու։
Իրականում այստեղ ընտրությունը բավական դժվար էր։ Հատկապես հաշվի առնելով հարձակվող Արթուր Գարիբյանի հաջող մեկնարկը Ռուսաստանի Պրեմիեր լիգայում։
Սակայն մենք ընտրեցինք Նարեկին, քանի որ երիտասարդական հավաքականում նա ավելի շատ էր առանձնանում և անցկացրել էր շատ ավելի հաջող մրցաշրջաններ Բարձրագույն խմբում։
Իհարկե, այն առաջնությունը, որտեղ այժմ խաղում է Գարիբյանը, ավելի ուժեղ է, և եթե նա շարունակի նույն տեմպով, կարող է դառնալ այս տարիքի գլխավոր ֆուտբոլիստը։
Ի դեպ, Արթուր Ասկարյանը, Պետիկ Մանուկյանը և Դավիթ Կիրակոսյանը նույնպես շատ հեռանկարային են, իսկ Արամ Բաղդասարյանը վերջին շրջանում ավելի քիչ է խաղում Լատվիայում, սակայն արդեն գրեթե 4 տարի հանդես է գալիս մեծահասակների մակարդակում և նույնպես մեծ հույսեր է ներշնչում։
Թեկնածուներ՝ Արթուր Գարիբյան («Ռոդինա»), Արթուր Ասկարյան («ԲԿՄԱ»), Պետիկ Մանուկյան («Ուրարտու»), Դավիթ Կիրակոսյան («Սպարտակ» Կոստրոմա), Արամ Բաղդասարյան («Սուպեր Նովա»)։
21 տարեկան (ծնված՝ 2005 թ.) — Կառլեն Հովհաննիսյան («Ակտրոն»)
Կիսապաշտպանը Ռուսաստանի Պրեմիեր լիգայում իր նորամուտը նշեց «Ակտրոնի» կազմում և արդեն գտնվում է Հայաստանի ազգային հավաքականի հիմնական կազմի խաղացողների շարքում։
Ռուսական ակումբը նրա տրանսֆերի համար վճարել է ավելի քան 700 հազար եվրո։ Կառլենը հզոր մրցաշրջան անցկացրեց «Փյունիկի» կազմում և զարմացնում է իր հասուն խաղով։
Այստեղ նույնպես ընտրությունը բավական լայն էր, և ինչ-որ մեկը կարող է առաջին տեղում դնել Արտյոմ Բանդիկյանին։ Սակայն մենք կարծում ենք, որ Կառլենը ոչ միայն ավելի մեծ ներուժ ունի, այլև այս պահին ֆուտբոլում ավելի շատ է հասել, քան Բանդիկյանը, թեև ԲԿՄԱ-ի սանը նույնպես կարող է մեծ ապագա ունենալ։
Այս տարիքում կան նաև Դավիթ Հակոբյանը, ով հատկապես Հայաստանի երիտասարդական հավաքականում ավելի շատ էր առանձնանում, Միշել Այվազյանը, ով հիանալի սկսեց մրցաշրջանը «Արարատ-Արմենիայի» կազմում, ինչպես նաև Աֆյանը, որը դեռ չի կարողանում իրեն լիարժեք դրսևորել հարազատ «Փյունիկում», բայց ունի մեծ տաղանդ։
Թեկնածուներ՝ Արտյոմ Բանդիկյան («ԲԿՄԱ» Մոսկվա), Դավիթ Հակոբյան («Պոդբրեզովա»), Վյաչեսլավ Աֆյան («Փյունիկ»), Միշել Այվազյան («Արարատ-Արմենիա»), Մհեր Տարլոյան («Շիրակ»)։
22 տարեկան (ծնված՝ 2004 թ.) — Գեորգի Հարությունյան («Պուշկաշ Ակադեմիա»)
Հայաստանի հավաքականի ամենակայուն երիտասարդ կենտրոնական պաշտպաններից մեկը, ով արդեն ունի եվրոպական առաջնությունում հանդես գալու փորձ։
Մենք արդեն հասել ենք այն տարիքներին, որտեղ մրցակցությունը բավական բարձր է, և ընտրությունը մեծ էր՝ Հայաստանի ազգային հավաքականի գործող ֆուտբոլիստների և պոտենցիալ նորեկների միջև։
Իհարկե, հիմնական ընտրությունը կատարվեց կենտրոնական պաշտպաններ Հարությունյանի և Մուրադյանի միջև։ Ընտրությունը կանգ առավ Հարությունյանի վրա՝ հաշվի առնելով նրա հաջող փորձը եվրոպական առաջնությունում և ազգային հավաքականում անցկացրած ավելի շատ հանդիպումները։
Բացի այդ, հենց այս մրցաշրջանում Գեորգին զգալիորեն ավելի լավ է սկսել, քան Մուրադյանը։
Սակայն տաղանդով Սերգեյ Մուրադյանը շատ քիչ է զիջում նրան։ Ամեն դեպքում, այս երկու ֆուտբոլիստները երկար տարիներ կարող են լինել Հայաստանի հավաքականի հիմնական կենտրոնական պաշտպանները։
Գոռ Մատինյանը, Արաիկ Էլոյանը և Էդգար Փիլոյանը նույնպես, անկասկած, շուտով կարող են դառնալ ազգային թիմի հիմնական խաղացողներ, սակայն այս պահին գտնվում են նրանց ստվերում։
Թեկնածուներ՝ Սերգեյ Մուրադյան («Նոա»), Էդգար Փիլոյան («Ալաշկերտ»), Գոռ Մատինյան («Սարդարապատ»), Արաիկ Էլոյան («Արարատ-Արմենիա»)։
23 տարեկան (ծնված՝ 2003 թ.) — Արթուր Սերոբյան («Արարատ-Արմենիա»)
Հայաստան վերադառնալուց հետո կրկին դարձավ առաջնության ամենավառ խաղացողներից մեկը և պարբերաբար հրավիրվում է հավաքական։
Այս պահին Սերոբյանը Հայաստանի հավաքականում աջ վինգերի դիրքի առաջին ընտրությունն է, իսկ դա, ի դեպ, ավանդաբար ամենամրցակցային դիրքերից մեկն է։
Արթուրը հիանալի սկսեց մրցաշրջանը «Արարատ-Արմենիայի» կազմում՝ փայլուն հանդես գալով եվրագավաթներում։ Բացի այդ, վերջերս նա իր առաջին գոլը խփեց Հայաստանի ազգային հավաքականի կազմում։
Այստեղ կարող են լինել քննարկումներ Սերոբյանի ընտրության շուրջ։ Չէ՞ որ Ստյոպա Մկրտչյանը և Գրանտ-Լեոն Ռանոսը հանդես են գալիս ավելի բարձր կարգի առաջնություններում, իսկ Մկրտչյանի համար «Նյուրնբերգը» մեծ գումար է վճարել։
Սակայն պետք է նշել, որ վնասվածքներն ու կայունությունը նույնպես ֆուտբոլիստի կարևոր հատկանիշներից են, և այս առումով Սերոբյանը առավելություն ունի։
Թեկնածուներ՝ Ստյոպա Մկրտչյան («Նյուրնբերգ»), Գրանտ-Լեոն Ռանոս («Տեներիֆե»), Պավել Գորելով («Ռոտոր»), Լևոն Վարդանյան («Սարդարապատ»)։
24 տարեկան (ծնված՝ 2002 թ.) — Գոռ Մանվելյան («Նոա»)
Տեխնիկապես ուժեղ հարձակվողական կիսապաշտպանը աստիճանաբար բացահայտում է իր ամբողջ ներուժը Հայաստանի առաջնությունում և շարունակում է մնալ իր սերնդի ամենատաղանդավոր խաղացողներից մեկը։
Գոռը ֆրանսիական «Նանտից» «Նոա» տեղափոխվելուց հետո յուրաքանչյուր տարի առաջընթաց է գրանցում և դառնում ավելի լավ ֆուտբոլիստ։
Նա նաև Հայաստանի հավաքականում սկսել է ավելի հաճախ խաղալ և արդեն կարող է հավակնել մշտական տեղ ունենալու ռոտացիայում։
Այստեղ ընտրությունը գրեթե ակնհայտ էր, չնայած Կարեն Նալբանդյանը շատ արդյունավետ է հանդես գալիս Հայաստանի առաջնությունում, իսկ Տիգրան Ավանեսյանն ունի Ռուսաստանի Պրեմիեր լիգայում խաղալու մեծ փորձ։
Ինչ վերաբերում է Գևորգ Տարախչյանին, ապա չնայած իր տարիքին՝ նա արդեն հայկական ֆուտբոլի վետերան է, սակայն ունեցել է նաև բազմաթիվ անհաջող մրցաշրջաններ։
Այնուամենայնիվ, այս մրցաշրջանը նա սկսել է շատ հաջող՝ 4 գոլ 4 խաղում, և կարելի է ակնկալել, որ նա նույնպես կարող է լավ արդյունքներ գրանցել։
Ամեն դեպքում, Գոռ Մանվելյանի տաղանդն ու խաղային որակները այստեղ մրցակցությունից դուրս են։
Թեկնածուներ՝ Կարեն Նալբանդյան («Ալաշկերտ»), Տիգրան Ավանեսյան («Դինամո» Սամարղանդ), Գևորգ Տարախչյան («Փյունիկ»)։
25 տարեկան (ծնված՝ 2001 թ.) — Էդուարդ Սպերցյան («Սեուտա»)
Չնայած կարիերայի ոչ ամենահեշտ շրջանին՝ շարունակում է մնալ իր սերնդի ամենահեղինակավոր ֆուտբոլիստը և Հայաստանի ազգային հավաքականի խաղացող։
Վերջերս Սպերցյանը տեղափոխվեց Իսպանիայի երկրորդ լիգայի «Սեուտա» և կփորձի վերագործարկել իր կարիերան։
Պետք է անկեղծ ասել՝ այստեղ ընտրությունը շատ դժվար էր։
Մի կողմից՝ Ժիրայր Շաղոյանն այժմ գտնվում է ավելի լավ մարզավիճակում, Էրիկ Փիլոյանը հավաքականում ավելի լավ է խաղում, Նարեկ Գրիգորյանը երկու լավ մրցաշրջան անցկացրեց Ռումինիայում, իսկ Թոմաս Ադորյանը Արգենտինայի առաջնության հիմնական խաղացող է, ինչը բավական բարձր մակարդակ է։
Սակայն Սպերցյանի ներուժն ու տաղանդը շարունակում են ավելի բարձր գնահատվել։ Օրինակ՝ Ադորյանը գրեթե չի խաղացել հավաքականում, և մենք չենք կարող նրանց ամբողջությամբ համեմատել։
Թեկնածուներ՝ Նարեկ Գրիգորյան («Ֆարուլ»), Ժիրայր Շաղոյան («Արարատ-Արմենիա»), Թոմաս Ադորյան («Բանֆիլդ»), Էրիկ Փիլոյան («Ուրարտու»)։
26 տարեկան (ծնված՝ 2000 թ.) — Էդուարդ Սպերցյան («Ալ-Ահլի»)
Սերնդի անվիճելի առաջատարը և ժամանակակից հայկական ֆուտբոլի ամենաուժեղ խաղացողներից մեկը։
Թեկնածուներ՝ Արամ Խամոյան («Նոա»), Ռաֆիկ Միսակյան («Շիրակ»)։
(Իրականում՝ ոչ։ Պարզապես նշված է տեսողական համեմատության համար։ Այս տարիքում Հայաստանի հավաքականի այլ ֆուտբոլիստներ գրեթե չկան։)
27 տարեկան (ծնված՝ 1999 թ.) — Նաիր Տիկնիզյան («Օլիմպիակոս»)
Հայաստանի ազգային հավաքականի հիմնական կազմի ֆուտբոլիստ, որը հանդես է գալիս Հունաստանի ուժեղագույն ակումբներից մեկում։
Այստեղ արդեն կարելի է վիճել ընտրության շուրջ։ Ուգոչուկվու Իվուն և Վահան Բիչախչյանը հավաքականի համար նույնքան կարևոր են, որքան Նաիր Տիկնիզյանը։
Կարելի է նույնիսկ ասել, որ Իվուն ավելի կարևոր է, քանի որ նրան փոխարինող գրեթե չկա, մինչդեռ Տիկնիզյանի հետևում կա Էդգար Գրիգորյանը։
Սակայն կարգավիճակով, տրանսֆերային արժեքով և ակումբի մակարդակով Տիկնիզյանը գերազանցում է Իվուին և Բիչախչյանին։
Վահանն էլ, ցավոք, հաճախ է բախվում վնասվածքների հետ։ Երբ նա գտնվում է լավ մարզավիճակում, կարող է դառնալ հավաքականի առաջատարներից մեկը, քանի որ ունի դրա համար անհրաժեշտ որակները։
Թեկնածուներ՝ Ուգոչուկվու Իվու («Ռուբին»), Վահան Բիչախչյան («Լեգիա»), Հովհաննես Հարությունյան («Փյունիկ»)։
28 տարեկան (ծնված՝ 1998 թ.) — Էդգար Գրիգորյան («Արարատ-Արմենիա»)
Հայաստանի Պրեմիեր լիգայի վերջին տարիների ամենակայուն ֆուտբոլիստներից մեկը։
Այստեղ ստիպված էինք ընտրել Հայաստանի հավաքականի պահեստային խաղացողի։
Չնայած այն բանին, որ սա ֆուտբոլիստի կարիերայի գագաթնակետային տարիքն է, այլ իրական թեկնածուներ պարզապես չկան։
Այնուամենայնիվ, Գրիգորյանը ակումբային մակարդակում շատ լավ է հանդես գալիս և արժանի է այս տեղին։
Թեկնածուներին ավելացրել ենք նաև ցույց տալու համար, թե որքան բարդ իրավիճակ է այս տարիքային խմբում։
Թեկնածուներ՝ Ռուդիկ Մկրտչյան («Շիրակ»), Էդգար Մովսեսյան («Արարատ»), Արթուր Դանիելյան («Սարդարապատ»)։
29 տարեկան (ծնված՝ 1997 թ.) — Ժիրայր Մարգարյան («Ուրարտու»)
Փորձառու պաշտպան և «Ուրարտուի» ավագ, որը երկար տարիներ պահպանում է բարձր մակարդակը։
Անցած մրցաշրջանում նա դարձավ Հայաստանի առաջնության լավագույն ասիստենտներից մեկը։
Չնայած նրան, որ Մարգարյանն արդեն չի հրավիրվում Հայաստանի ազգային հավաքական, մենք միևնույն է ընտրեցինք հենց նրան։
Հավաքականից նրան բաժանում է միայն Տիկնիզյանի կամ Գրիգորյանի ներկայությունը։ Մյուս կողմից՝ Դավիդյանը վերջին շրջանում հրավիրվում էր հավաքական, սակայն հիմնականում իր բազմակողմանիության շնորհիվ։
Դժվար էր ընտրություն կատարել նրանց միջև, բայց եթե հիշենք այն ժամանակները, երբ նրանք երկուսն էլ խաղում էին Հայաստանի առաջնությունում, ապա Մարգարյանն ավելի բարձր կարգավիճակ ուներ։
Հետաքրքիր է, որ այս տարիքի բոլոր թեկնածուները եզրային պաշտպաններ են, և կարելի է ասել, որ այս սերնդում Հայաստանի հավաքականի հիմնական խաղացողներ գրեթե չկան։
Թեկնածուներ՝ Դավիթ Դավիդյան («Արսենալ» Տուլա), Դավիթ Տերտերյան («Ալաշկերտ»), Հակոբ Հակոբյան («Ալաշկերտ»)։
30 տարեկան (ծնված՝ 1996 թ.) — Հենրի Ավագյան («Փյունիկ»)
Հայաստանի վերջին մրցաշրջանների լավագույն դարպասապահներից մեկը։
Այս տարիքային խմբում նույնպես շատ ֆուտբոլիստներ չկան, սակայն երեք թեկնածուների միջև ընտրությունը բավական դժվար էր։
Ինչո՞ւ ոչ Բուենոն, այլ Ավագյանը։
Որովհետև «Փյունիկի» դարպասապահը մինչ այս պահը ավելի շատ է տվել Հայաստանի հավաքականին։
Խուլիո Բուենոն միայն այս տարի ստացավ հայկական անձնագիր, և դեռ պետք է տեսնենք՝ արդյոք նա կդառնա հիմնական խաղացող։
Թեկնածուներ՝ Խուլիո Բուենո («Արարատ-Արմենիա»), Նորբերտո Բրիասկո-Բալեկյան («Բարրակաս Սենտրալ»)։
31 տարեկան (ծնված՝ 1995 թ.) — Արթուր Միրանյան («Իրոնի» Տիբերիաս)
Վերջին տարիներին Հայաստանի ազգային հավաքականի հիմնական հարձակվողներից մեկը, որը կանոնավոր խաղում է թե՛ ակումբում, թե՛ հավաքականում։
Այս տարիքում հայ ֆուտբոլիստների միջև մրցակցությունը զգալիորեն նվազել է, այդ պատճառով ընտրությունը սահմանափակ էր։
Արտյոմ Սիմոնյանը նույնպես այժմ գտնվում է լավ մարզավիճակում, սակայն արդեն երկար ժամանակ դուրս է Հայաստանի հավաքականի ուշադրությունից և հանդես է գալիս ՖՆԼ-ում։
Միրանյանը, այնուամենայնիվ, շարունակում է փորձել իրեն գտնել Եվրոպայում։
Թեկնածուներ՝ Արտյոմ Սիմոնյան («Ռոտոր»), Ռոբերտ Դարբինյան («Փյունիկ»), Արշակ Կորյան (СКА-Խաբարովսկ)։
32 տարեկան (ծնված՝ 1994 թ.) — Արմեն Համբարձումյան («Արարատ-Արմենիա»)
Այս սերնդում մրցակցությունը գրեթե բացակայում է, այդ պատճառով փորձառու կիսապաշտպանը, որը չունի հավաքականի խաղեր, դառնում է ակնհայտ ընտրություն։
Պետք է նշել, որ Համբարձումյանը տարիների ընթացքում միայն ավելի լավն է դառնում, իսկ նրա լավագույն շրջանը սկսվեց 30 տարեկանից հետո։
Այժմ նա Հայաստանի չեմպիոնի ավագն է և, չնայած այլևս հավաքականի թեկնածու չէ, շարունակում է մնալ որակյալ ֆուտբոլիստ, հատկապես այս տարիքի համար։
Թեկնածուներ՝ իրականում չկան։ Այս տարիքում գրեթե ոչ ոք այլևս չի խաղում։ Կարելի է միայն նշել պաշտպան Վասպուրակ Մինասյանին («Վան») և Ուկրաինայի երկրորդ լիգայում հանդես եկող դարպասապահ Վալերի Ոսկանյանին։
33 տարեկան (ծնված՝ 1993 թ.) — Տիգրան Բարսեղյան («Սլովան»)
Վերջին տասնամյակի լավագույն հայ ֆուտբոլիստներից մեկը, «Սլովանի» առաջատար և Հայաստանի հավաքականի նախկին ավագ։
Այս մրցաշրջանում Բարսեղյանը կրկին փորձելու է նվաճել Չեմպիոնների լիգայի ուղեգիր, և առայժմ տարիքը մեծ ազդեցություն չի ունենում նրա խաղի վրա։
Միակ փոփոխությունը՝ նա այլևս չի խաղում ազգային հավաքականում։
Հետաքրքիր է, որ այս տարիքում մրցակցությունն ավելի բարձր է, քան մեկ տարով փոքր ֆուտբոլիստների դեպքում։
Կան Հայաստանի հավաքականի դարպասապահ Արսեն Բեգլարյանը և Բունդեսլիգայում խաղալու փորձ ունեցող Սարգիս Ադամյանը։ Հավանաբար Ադամյանը մոտենում է կարիերայի ավարտին, սակայն այս պահին նրան ընդգրկել ենք թեկնածուների շարքում։
Թեկնածուներ՝ Արսեն Բեգլարյան («Ալաշկերտ»), Սարգիս Ադամյան (առանց ակումբի)։
34 տարեկան (ծնված՝ 1992 թ.) — Լուկաս Սելարայան («Բելգրանո»)
Այս սերնդի ամենավառ ներկայացուցիչը՝ իր բարձր մակարդակի խաղի և MLS-ում ու Հայաստանի հավաքականում ունեցած ելույթների շնորհիվ։
Լուկասը Հայաստանի հավաքական եկավ բավական ուշ տարիքում, սակայն հասցրեց երկրպագուներին սիրել իր խաղով։
Այժմ նա նույնպես ավարտել է ելույթները հավաքականում, բայց շարունակում է բարձր մակարդակով հանդես գալ իր հարազատ ակումբում՝ Արգենտինայում։
Այս տարիքում ընտրությունը իսկապես լայն էր։ Նույնիսկ Կամո Հովհաննիսյանին կարելի էր դնել առաջին տեղում՝ հաշվի առնելով նրա երկարակեցությունը և հավաքականում անցկացրած բազմաթիվ հանդիպումները։
Նա նույնիսկ հիմա Հայաստանի ազգային թիմի և չեմպիոն ակումբի հիմնական խաղացողներից է։
Սակայն Սելարայանը բացառիկ տաղանդի ֆուտբոլիստ է և շարունակում է դա ապացուցել։
Ցանկում կան նաև Հայաստանի հավաքականի նախկին այլ հայտնի խաղացողներ, որոնք դեռ շարունակում են հանդես գալ, այդ թվում՝ երկար տարիների ավագ Վարազդատ Հարոյանը։
Թեկնածուներ՝ Կամո Հովհաննիսյան («Արարատ-Արմենիա»), Կարեն Մուրադյան («Արարատ-Արմենիա»), Վարազդատ Հարոյան («Արարատ»), Խորեն Բայրամյան («Ուրալ»), Վեյբիմար Անգուլո («Պերսիս»)։
35 տարեկան (ծնված՝ 1991 թ.)
Թերևս գործող հայ ֆուտբոլիստների շրջանում ամենաթույլ սերունդը։
Պարզապես այս տարիքի գործող ֆուտբոլիստներ գրեթե չկան։
36 տարեկան (ծնված՝ 1990 թ.) — Հովհաննես Համբարձումյան («Նոա»)
Չնայած տարիքին՝ շարունակում է հանդես գալ բարձր մակարդակով և մնում է հայկական ֆուտբոլի ամենափորձառու պաշտպաններից մեկը։
Համբարձումյանը հաջող հանդես եկող «Նոայի» ավագն է և դեռ չի կորցրել իր դրական հատկանիշները հարձակման ժամանակ, ինչը հատկապես զարմանալի է բազմաթիվ վնասվածքներից հետո։
Հավանական է, որ Հովհաննեսը մոտակա հանդիպումների համար կրկին հրավիրվի Հայաստանի հավաքական։
Թեկնածուների շարքում կան ևս երկու գործող ֆուտբոլիստներ, սակայն ներկայումս Համբարձումյանը նրանցից ակնհայտորեն բարձր մակարդակի վրա է։
Թեկնածուներ՝ Ստանիսլավ Բուչնև («Փյունիկ»), Էդգար Մալաքյան («Փյունիկ»)։
37 տարեկան (ծնված՝ 1989 թ.) — Հենրիխ Մխիթարյան («Ինտեր»)
Առանց մեկնաբանությունների։
XXI դարի լավագույն հայ ֆուտբոլիստը շարունակում է հանդես գալ ամենաբարձր մակարդակով և մնում է հայկական ֆուտբոլի դեմքը։
Այս տարիքի թեկնածուների թվում կան Հայաստանի հավաքականի հիմնական դարպասապահ Օգնեն Չանչարևիչը և Արտակ Դաշյանը, որը դեռ շարունակում է խաղալ և մինչև վերջերս նույնպես հանդես էր գալիս հավաքականում։
Ընդհանուր առմամբ՝ տաղանդներով հարուստ տարի էր։
Թեկնածուներ՝ Արտակ Դաշյան («Փյունիկ»), Օգնեն Չանչարևիչ (ԻՄՏ)։
Ո՞վքեր են ավելի մեծ տարիքով։
Գործող հայ ֆուտբոլիստների շրջանում Հենրիխ Մխիթարյանից մեծ տարիքի խաղացողներ գրեթե չեն մնացել։
39-ամյա դարպասապահ Արամ Հայրապետյանը վերջերս վերականգնեց կարիերան՝ պայմանագիր կնքելով Առաջին լիգայի «Անդրանիկ» ակումբի հետ։
40-ամյա պաշտպան Գրայր Մկոյանը նախորդ մրցաշրջանից հետո հեռացավ «Վանից» և դեռ մնում է առանց ակումբի։
38-ամյա հարձակվող Ալեքսանդր Կարապետյանը շարունակում է խաղալ Գերմանիայում սիրողական մակարդակում, իսկ 40-ամյա Մաուրո Գևգեոզյանը գրանցված է Ուրուգվայի ցածրակարգ լիգաներից մեկում։