Հինգ դեբյուտ և մեկ եզրակացություն․ ով է պատրաստ Հայաստանի հավաքականի մակարդակին

Մարտի 29-ին Հայաստանի հավաքականում՝ Բելառուսի դեմ ընկերական խաղում (1:2), միանգամից հինգ ֆուտբոլիստ անցկացրին իրենց առաջին հանդիպումները ազգային թիմում՝ Ֆինն Գերագուսյանը, Խուլիո Բուենոն, Նարեկ Հովհաննիսյանը, Կարլեն Հովհաննիսյանը և Արթուր Ասկարյանը։

Այս ցուցակից չորսը երիտասարդական հավաքականի ներկայացուցիչներ են՝ 18–20 տարեկան, որոնք դիտարկվում են որպես թիմի երկարաժամկետ ուժեղացում։ Նրանց ֆոնին առանձնանում է Խուլիո Բուենոն՝ 29-ամյա նատուրալացված կոլումբիացի, ով արդեն ավելի քան հինգ տարի խաղում է Հայաստանի առաջնությունում։ Ստանալով քաղաքացիություն՝ նա իրավունք ստացավ հանդես գալ հավաքականում, և գլխավոր մարզիչ Եղիշե Մելիքյանը հրավիրեց փորձառու պաշտպանին՝ խնդրահարույց դիրքը ուժեղացնելու համար։ Սա հատկապես արդիական դարձավ հավաքականում նախկին ավագ Վարազդատ Հարոյանի կարիերայի ավարտից հետո։

Պետք է նշել, որ այս խաղի վերաբերյալ բաց աղբյուրներում մանրամասն վիճակագրական տվյալներ չկան։ Այդ պատճառով մենք կրկին դիտել ենք հանդիպումը՝ յուրաքանչյուր դեբյուտանտի գործողությունները գնահատելու համար։

Հայաստանի հավաքականը խաղում էր հիբրիդային 4-2-3-1 սխեմայով, որը խաղի ընթացքում փոխակերպվում էր 3-4-1-2-ի։

Հայաստանի հավաքականի դեբյուտանտների խաղը Բելառուսի դեմ

Խուլիո Բուենո (29 տարեկան, կենտրոնական պաշտպան, «Արարատ-Արմենիա»)
Բուենոն մեկնարկային կազմում էր և անցկացրեց ամբողջ 90 րոպեն՝ զբաղեցնելով աջ կենտրոնական պաշտպանի դիրքը՝ զույգ կազմելով Սերգեյ Մուրադյանի («Նոա») հետ։

Ֆորմալ առումով բաց թողած գոլերում նրա ուղղակի մեղքը չկա, սակայն երկու դրվագներում էլ նա գտնվում էր գոլերի հեղինակների մոտ։ Ընդհանուր առմամբ սա ամբողջ պաշտպանական գծի համակարգային սխալ էր՝ յուրաքանչյուր խաղացող առանձին դրվագներում չավարտեց իր աշխատանքը, այդ թվում՝ Բուենոն, որը պետք է ավելի ագրեսիվ գործեր մենամարտերում։

Միևնույն ժամանակ, մյուս բոլոր բաղադրիչներում նա անցկացրեց շատ որակյալ խաղ։ Հատկապես պետք է նշել նրա վստահ խաղը՝ պաշտպանությունից պրեսինգի տակ դուրս գալու ժամանակ։ Բուենոն չէր վախենում 5–10 մետր առաջ տանել գնդակը դրիբլինգով և գտնում էր հարձակումը շարունակելու տարբերակներ փոխանցումներով։

Հաշվի առնելով, որ կազմում չկային Ուգոչուկվու Իվուն և Էդուարդ Սպերցյանը, կիսապաշտպանությունը գրեթե չէր իջնում գնդակի խաղարկմանը։ Սա բարդացնում էր գրոհների սկիզբը, և հենց Բուենոյի գործողությունները մեծապես օգնում էին թիմին դուրս գալ պաշտպանությունից։

Նարեկ Հովհաննիսյան (19 տարեկան, ձախ վինգեր, ԲԿՄԱ)
Հովհաննիսյանը անսպասելիորեն հայտնվեց մեկնարկային կազմում այն դիրքում, որտեղ նախկինում խաղում էր Լուկաս Սելարայանը, ինչպես նաև երբեմն օգտագործվում էր Ժիրայր Շաղոյանը, որը այս անգամ չէր հրավիրվել հավաքական։

Այս պահին սա խնդրահարույց դիրք է հավաքականի համար՝ աջոտ վինգերների պակասի պատճառով։ Փաստացի դրանք Շաղոյանն է և հենց Հովհաննիսյանը։

Սակայն արդեն երկրորդ խաղակեսում այս դիրքում հայտնվեց Գոռ Մանվելյանը, որը զգալիորեն ավելի համոզիչ տեսք ուներ։ Նա ավելի ազատ էր գործում՝ տեղափոխվելով կենտրոն՝ Սելարայանի ոճով, մինչդեռ Հովհաննիսյանը չափազանց կապված էր եզրին։ Սա թույլ տվեց Նաիր Տիկնիզյանին ավելի ակտիվ օգտագործել ձախ եզրը, ինչն էլ հանգեցրեց մի քանի վտանգավոր պահերի։

Մանվելյանը հարվածեց դարպասաձողին, կատարեց մի քանի սուր փոխանցումներ, իսկ նրա փոխանցումը Կամո Հովհաննիսյանին 70-րդ րոպեին դարձավ խաղի լավագույն դրվագներից մեկը։

Ինչ վերաբերում է Նարեկին, նկատելի էր, որ նա դեռ ամբողջությամբ չի հասկանում մարզչական պահանջները։ Նա հաճախ չէր նկատում Տիկնիզյանի միացումները, հազվադեպ էր տեղափոխվում կենտրոն և հիմնականում մնում էր եզրում։

Տակտիկական տեսանկյունից նրա խաղը թողեց բացասական տպավորություն։ Սակայն տեխնիկական առումով նա ցույց տվեց բարձր պոտենցիալ՝ լավ գնդակային տեխնիկա, արագություն և դրիբլինգ։ Մի դրվագում նա կատարեց հիանալի անկյունագծային փոխանցում, որից հետո Վահան Բիչախչյանը հնարավորություն ստացավ հարվածելու։

Նա նաև երկու անգամ հարվածեց դարպասին, բայց երկուսն էլ անհաջող։

Ընդհանուր առմամբ, չնայած ոչ միանշանակ դեբյուտին, խաղացողի պոտենցիալը ակնհայտ է, և ապագայում նա կարող է ուժեղացնել հավաքականը։ Այս խաղում նա անցկացրեց 64 րոպե։

Կարլեն Հովհաննիսյան (20 տարեկան, կենտրոնական կիսապաշտպան, «Փյունիկ»)
Կարլենը փոխարինման դուրս եկավ 64-րդ րոպեին՝ փոխարինելով Տիգրան Ավանեսյանին և զբաղեցրեց խորքից խաղ կազմակերպողի դիրքը։

Դեբյուտի համար նա բավական վստահ տեսք ուներ՝ թույլ տալով միայն մեկ կորուստ, գործելով аккуратно, թեև քիչ էր սրում խաղը։ 80-րդ րոպեին նա հնարավորություն ուներ հարվածելու տուգանայինի եզրից՝ արագ որոշում կայացրեց, սակայն հարվածը անհաջող ստացվեց։ Այդ դրվագում արժեր ավելի սառնասրտորեն գործել և լավ պատրաստել հարվածը կամ ընդհանրապես չհարվածել աջ ոտքով։

Կարլենը խաղացող է, որը մշտապես փնտրում է գնդակը, բացվում է և փորձում է ուղղություն տալ գրոհներին՝ խաղաոճով հիշեցնելով Լուկա Մոդրիչին։ Սակայն այս խաղում նա ավելի հաճախ խաղում էր հետ, քան առաջ, ինչը կարելի է բացատրել հուզմունքով։

Այնուամենայնիվ, նա ցույց տվեց իր ուժեղ կողմերը՝ ճնշման տակ գնդակի վերահսկում, կարճ փոխանցումների նուրբ տեխնիկա և մշտական շարժ։

Արթուր Ասկարյան (19 տարեկան, կենտրոնական կիսապաշտպան, ԲԿՄԱ)
Ասկարյանը խաղաոճով գրեթե ամբողջությամբ կրկնում է Կարլեն Հովհաննիսյանին։ Նրանց միաժամանակյա օգտագործումը, հավանաբար, օպտիմալ չէ՝ նմանատիպ պրոֆիլի պատճառով, սակայն սա ընկերական խաղ էր, և անհրաժեշտ էր տեսնել բոլոր դեբյուտանտներին։ ԲԿՄԱ-ում Ասկարյանը փաստացի փոխարինում է Հովհաննիսյանին, որը ամռանը վերադարձել է «Փյունիկ», իսկ երիտասարդական հավաքականում նույն դիրքում ռոտացիոն խաղացող է։

Արթուրը խաղադաշտ դուրս եկավ 77-րդ րոպեին և քիչ ժամանակ ստացավ։ Արդեն 79-րդ րոպեին նա կորուստ թույլ տվեց կենտրոնում, ինչից հետո մրցակիցը կազմակերպեց վտանգավոր գրոհ։

Միևնույն ժամանակ նա մի քանի անգամ հաջողությամբ միացրեց Տիկնիզյանին եզրում, սակայն, ինչպես Կարլենը, նախընտրում էր խաղալ ապահով՝ խուսափելով ռիսկային առաջ փոխանցումներից։

Ֆինն Գերագուսյան (18 տարեկան, հարձակվող, «Սանդերլենդ U21»)
Գերագուսյանը խաղադաշտ դուրս եկավ 64-րդ րոպեին՝ փոխարինելով Ռանոսին և անմիջապես ակտիվորեն մտավ խաղի մեջ։

Նա պայքարի մեջ էր մտնում Բելառուսի հավաքականի ֆիզիկապես ուժեղ պաշտպանների հետ և մի քանի անգամ կարողացավ պահել գնդակը։ Արդեն 67-րդ րոպեին նա ուներ հարյուր տոկոսանոց գոլային հնարավորություն՝ Գեորգի Հարությունյանի և Նաիր Տիկնիզյանի մասնակցությամբ գեղեցիկ կոմբինացիայից հետո հարվածելով մի փոքր դարպասից վեր։

Տիկնիզյանի փոխանցումը ամենահարմարներից չէր, և Ֆիննը ստիպված էր բարձր բարձրացնել ոտքը, ինչը ազդեց հարվածի ճշգրտության վրա։

Դրանից հետո նա բախվեց մեծահասակների ֆուտբոլի կոշտ իրականությանը՝ բելառուսական պաշտպանությունը շատ կոմպակտ էր գործում, և հարձակվողը գրեթե դուրս մնաց խաղից՝ այլևս ոչ մի անգամ չդիպչելով գնդակին ոտքով։ Չնայած տուգանային հրապարակում մի քանի վտանգավոր փոխանցումների, նա չկարողացավ հաղթել դիրքային պայքարում։

Այնուամենայնիվ, պետք է նշել նրա ճիշտ տեղաշարժերը առանց գնդակի և խաղի լավ ընկալումը՝ Ֆիննը պարբերաբար բացվում էր և առաջարկում իրեն գործընկերներին։

Եզրակացություն

Վերջում պետք է նշել, որ այս խաղը ցույց տվեց․ Վահան Բիչախչյանը, Արթուր Սերոբյանը և Գոռ Մանվելյանը այս պահին զգալիորեն գերազանցում են հավաքականի երիտասարդ համալրմանը։ Նրանք խաղում էին ավելի ազատ, սուր և չէին վախենում իրենց վրա վերցնել նախաձեռնությունը։

Որոշ չափով կարելի է ասել, որ միանգամից մի քանի դեբյուտանտների առկայությունը թույլ տվեց նրանց զգալ իրենց թիմի առաջատարներ և խաղալ ավելի վստահ։ Հատկապես դա վերաբերում է Վահան Բիչախչյանին, որը անցկացրեց ամբողջ 90 րոպեն և հանդիպման մեծ մասում մնում էր ստեղծարարության հիմնական աղբյուրը։ Մինչ Մանվելյանի և Սերոբյանի հայտնվելը, գրեթե ամբողջ վտանգը գալիս էր հենց նրանից։

Եթե նայենք առաջ, ապա արդեն պաշտոնական խաղերում՝ Ուգոչուկվու Իվուի և Էդուարդ Սպերցյանի վերադարձով, այս հավաքականը կարող է ցուցադրել ավելի ամբողջական և իմաստավորված խաղ։

Միևնույն ժամանակ բաց են մնում երկու առանցքային դիրքեր՝ կենտրոնական հարձակվողի և ձախ վինգերի։ Ձախ եզրում կարող է ամրապնդվել Գոռ Մանվելյանը, եթե պահպանի ներկայիս ձևը։ Հարձակման գծում իրավիճակն ավելի բարդ է․ Ռանոսը անցկացրեց թույլ խաղ, իսկ Գերագուսյանը դեռ շատ երիտասարդ է, թեև հեռանկարում, օրինակ Ազգերի լիգայում, նրան կարելի է հնարավորություն տալ։

Չի բացառվում, որ այդ պահին Արթուր Միրանյանը կմտնի օպտիմալ մարզավիճակ և կդառնա հիմնական տարբերակը կենտրոնում։ Սակայն այս պահին հենց Գերագուսյանն է ամենահեռանկարային թեկնածուն հարձակվողի դիրքի համար։

Այս պահին հինգ դեբյուտանտներից հավաքականի մակարդակին ամենամոտն են Բուենոն և, մասամբ, Գերագուսյանը՝ մեծապես հարձակման գծում մրցակցության պակասի պատճառով։ Միևնույն ժամանակ Նարեկ Հովհաննիսյանը, անկասկած, դեռ հնարավորություն կունենա իրեն դրսևորելու․ հավաքականին անհրաժեշտ է նման պրոֆիլի ֆուտբոլիստ, և կարևոր է հնարավորինս արագացնել նրա ադապտացիան մեծահասակների մակարդակում։